×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۳ فروردین - ۱۳۹۸  
true
true
اولین مورچه دستکاری ژنتیکی شده با کریسپر

اولین مورچه دستکاری ژنتیکی شده با کریسپر

کریسپر یک ابزار ویرایش ژنوم می باشد که امید هست که به وسیله آن بیماری ها را درمان بکنند، حیوانات دلخواه خود را تولید بکنند و به تحقیقات زمینه تکامل کمک بکنند. در یک مطالعه جدید، محققان دانشگاه راکفلر خبر از موفقیت آمیز بودن اولین مورچه مهندسی ژنتیک شده دادند.

رشد تخم مورچه ها بدون کمک مورچه های کارگر یک عمل فوق العاده دشواری می باشد این به معنا می باشد که پرورش تخم های ویرایش ژنتیکی شده در آزمایشگاه دشوار می باشد. ایجاد یک کلنی از مورچه ها کاری طولانی و دنباله دار می باشد در حالی که پرورش موش های ترانسژنیک چندماه بیشتر طول نمی کشد و همین کار برای مورچه ها سال ها زمان می برد.

اما نوعی از مورچه ها وجود دارند که برای دستکاری ژنتیکی مناسب می باشند.  آن ها را مورچه های مهاجم کلونال می نامند که در دنیای مورچه ها خیلی عجیب و غریب می باشند در واقع در میان کلونی های آن ها ملکه ای انتخاب شده وجود ندارد. هر مورچه ای حق دارد تخم های نابارور خود را بگذارد.

اولین مورچه های دستکاری ژنتیکی شده که علامت گذاری شده اند

اولین مورچه های دستکاری ژنتیکی شده که علامت گذاری شده اند

 

برای دیدن کلیپ مربوط به رفتار این مورچه کلیک کنید.

اکنون استفاده از تکنیک کریسپر یک تکنیک روتین در میان محققین شده است در این تحقیق محققین  یک ژن خاص دخیل در حس بویایی مورچه را هدف قرار دادند. در موجوداتی ماند مگس سرکه تنها ۴۶ گیرنده بو وجود دارد درحالی که در مورچه های مهاجم کلونال ۴۵۰ تا گیرنده بود وجود دارد. برای همین این محققین پیشنهاد دادند که حس بویایی یک امر مهم در اجتماع مورچه ها می باشد و این تیم به دنبال این بود که ببیند چه اتفاقی میوفته اگر این حس را تخریب بکنند.

محققین بعد از دوسال توانستند ژنی به نام orco را سرکوب بکنند و بعد از چندین ماه آزمون و خطا توانستند مورچه ی تراریخته را به کلنی خود باز گردانند و ببینند چه اتفاقی می افتد. مورچه های تراریخته به نظر می رسند قادر به ردیابی بوهایی که سایر اعضا کلنی میزارند نمی باشند. این رفتار موجب بی قراری در آن ها می شود به نظر می رسد این ویرایش ژنومی بر روی کل اجتماع کلنی اثر می گذارد.

این مورچه ها نمی توانند فرمونی که موجب تجمع مورچه ها می شود را تشخیص بدهند در نتیجه تنها می مانند. این تغییرات تنها در رفتار آن ها نمی باشد بلکه ساختار قسمتی از مغز که در بویایی نقش دارد کاهش می یابد.

مقالات کمی در این زمینه منتشر شده است و تحقیقات هنوز ادامه دارد.

 

false
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true