درمان حمله و سکته قلبی با الهام از موش کور

درمان حمله و سکته قلبی با الهام از موش کار

مقدمه :

درغیاب اکسیژن، موش های کور می توانند بوسیله متابولیز فروکتوز( درست همانند گیاهان) زنده بمانند. این یافته میتواند منجربه درمان حملات قلبی و سکته های ناشی از کمبود اکسیژن شود. این آخرین کشف قابل توجه درباره موش های کور بوده است. این پستانداران خون سرد، ده سال بیشتر از سایر از جوندگان زندگی می کنند و دچارسرطان نمی شوند و بیشتر انواع دردها را حس نمی کنند.

کمبود اکسیژن در پستانداران

سلول های مغزی در انسان ها، موش های آزمایشگاهی،و دیگرپستانداران وقتی دچار کمبود اکسیژن می شوند انرژی خود را از دست می دهند و شروع به مرگ می کنند.

کمبود اکسیژن در موش کور

موش های کور یک سیستم پشتیبانی دارند و سلول های مغزشان شروع به سوختن فروکتوز می کند که انرژی بی هوازی را از طریق یک مسیر متابولیکی تولید می کنند که فقط در گیاهان وجود دارد. در مطالعات جدید دانشمندان نشان می دهند که موش های کور در شرایط کمبود اکسیژن در آزمایشگاه مقدار زیادی فروکتوز را به جریان خون آزاد می کنند. فروکتوزی که دانشمندان پیدا کردند بوسیله پمپ های مولکولی فروکتوزی، که در دیگر پستانداران فقط در سلول های روده یافت می شوند، به سلول های مغزی منتقل می شوند.

موش های کور به آسانی واحد های ساختمانی متابولیسم ها را تغییر آرایش می دهند برای اینکه آن ها را به شرایط کمبود اکسیژن  مقاوم سازد. سطوح اکسیژن کم،  کافی است تا یک انسان را در عرض چند دقیقه بکشد و از پای در بیاورد اما موش های کور حداقل به مدت پنج ساعت می توانند زنده بمانند.

 

آن ها به یک حالت وقفه فعالیت های حیاتی می روند که حرکتشان را کاهش می دهد کاهش چشمگیر میزان ضربان قلب وتنفس انرژی آن ها را حفظ می کند و آنها استفاده از فروکتوز را شروع می کنند تا وقتی که اکسیژن دوباره در دسترس قرار گیرد.

موش های کور تنها مورد شناخته شده در پستانداران می باشد که برای زنده ماندن در کمبود اکسیژن به سمت حالت توقف فعالیت های حیاتی می روند. موش های کور هم چنین از دیگر جنبه های کشنده کمبود اکسیژن حفاظت می شوند، مانند: ماده ی ساختاری روان در شش ها که ورم ریوی نامیده می شود و کوهنوردان را در ارتفاع بالا مبتلا می سازد.

موش کور
موش کور

علت سازگاری موش کور به کمبود اکسیژن

دانشمندان فکر می کنند که  متابولیسم غیرمعمول موش های کور برای زندگی در سوراخ های عاری از اکسیژن سازگاری یافته است. برخلاف دیگر پستانداران،موش های کور در شرایط شلوغ و با صدها کلنی زندگی می کنند بنابراین بیشتر جانورانی که با یکدیگر در تونل های تهویه زندگی می کنند اکسیژنشان به زودی تمام می شود.

 

date: April 20, 2017

source: https://www.sciencedaily.com/releases/2017/04/170420141844.htm

عضویت در کانال تلگرامی

 

همچنین شاید مطالب زیر مورد پسندتان باشد...

افزودن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *