تاردیگراد (قسمت اول)

تاردیگراد

تاردیگراد (قسمت اول)

آیا تا بحال فکر کرده‌اید اگر بدون محافظ به فضای خارج از جو زمین وارد شوید چه اتفاقی خواهد افتاد؟ هوا از ریه‌های شما به علت نبود فشار خارج خواهد شد و جان خود را از دست خواهید داد. گازهای محلول در مایعات بدن افزایش می‌یابند و با وارد ساختن فشار به پوست منجر به از هم گسیختن و انبساط آن همانند بادکنک می‌شوند. پردهی گوش و مویرگ‌ها پاره خواهند شد و خون‌ شما شروع به ساخت حباب و جوشیدن خواهد کرد. حتی اگر از تمامی این بلایا جان سالم به در برید، پرتوهای یونیزان کننده، DNA  را در سلول‌هایتان خواهند شکافت و در نهایتِ خوش اقبالی در 15 ثانیه بیهوش خواهید شد.

تاردیگراد
تاردیگراد

تنها یک گروه از جانوران قادر به نجات از این مهلکه هستند، موجودات ریزی به نام تاردیگراد  که حدود یک میلی‌متر طول دارند و خویشاوند شاخه بزرگ بندپایان می باشند.  تاردیگرادها در شرایط افراطی قادر به ادامه بقا هستند.

برخی از این شرایط افراطی که تاردیگرادها قادر به ادامه بقا هستند، عبارتند  از:

دما:

تاردیگرادها تا چند دقیقه در دمای 151 درجه‌ سانتی‌گراد و چند روز در سرمای منفی 200 درجه سانتی‌گراد قادر به ادامه بقا هستند. بعضی از آن ها قادرند تا چند دقیقه در سرمای منفی 272 درجه سانتی‌گراد یعنی یک درجه بالاتر از دمای صفر مطلق زنده بمانند.

فشار:

این جانوران در فشار خیلی کم مانند خلاء و در فشار بسیار زیاد قادرند همچنان پایدار بمانند. تاردیگرادها می‌توانند در شرایط خلاء فضا، همراه با اشعه‌ خورشید کمتر از 10 روز زنده بمانند. این جانوران قادرند در فشار 6000   اتمسفر (حدوداً 6 برابر فشار عمیق ترین گودال Marian trench  در اقیانوس) زنده بمانند.

شرایط خشکی:

بیشترین زمانی که مشاهده شده تاردیگراد در شرایط خشکی زندگی کرده است، نزدیک به 10 سال می باشد. آب موجود در بدن این جانوران وقتی در دمای کم قرار می‌گیرند از 85% به 3% کاهش می‌یابد. این امر موجب می شود که اجزای بدن این جانوران به دلیل یخ بستن از هم جدا نشود.

تشعشع:

تاردیگرادها می‌توانند در برابر  شعشعاتی با توان 1000 برابر بیشتر از دوز کشنده برای انسان زنده بمانند. تنها دلیل قانع کننده ارائه شده در آزمایشات اولیه ای که برای پی بردن به علت این توانایی جانور صورت گرفته، میزان اندک آب موجود در بدن تاردیگرادها می باشد که موجب می شود واکنش‌های کمتری با تشعشعات یونیزان کننده داشته باشند. این جانوران حتی زمانی که آب خود را از دست نداده‌اند، همچنان نسبت به سایر جانوران مقاومت بالایی به تابش طول موج کوتاه فرابنفش در مقایسه با سایر جانوران نشان می دهد. یک فاکتور دیگر برای این توانایی این جانور، کارا بودن سیستم تعمیر DNA آسیب دیده می باشد.

 

فضای خارج از جو زمین:

تاردیگراد ها اولین جانورانی بودند که توانایی ادامه‌ی بقایشان در خارج از جو زمین تایید شد. در سال 2007 هزاران تاردیگراد به یک ماهواره متصل و به فضا پرتاب شدند. پس از بازگشت ماهواره به زمین و بررسی آن، دانشمندان دریافتند که تعداد زیادی از تاردیگردها زنده مانده‌اند. در کمال شگفتی برخی از ماده‌ها در فضا تخم گذاری کرده بودند و بچه های تازه ای که از تخم بیرون آمده بودند همگی سالم بودند.

تنها فضای خشنِ جو بیرونی نیست که تاردیگرادها قادر به ادامه ی حیات در آن هستند، آن‌ها در ارتفاع 5546 متری (18,196 پایی) کوه‌های هیمالیا، چشمه های آب گرم ژاپن، اعماق اقیانوس و در قطب جنوب نیز کشف شده‌اند. این جانوران اکسترموفیلیک در نظر گرفته نمی شوند زیرا برای زندگی در این شرایط سازگاری نیافته‌اند. به عبارت دیگر در شرایط افراطی محیط، شانس کُشته شدن این جانوران افزایش می‌یابد. در حالی که اکسترموفیل‌ها جانورانی هستند که رشد آنها در شرایط افراطی محیط افزایش می‌یابد در صورتی که این شرایط افراطی برای بسیاری از جانوران دیگر مضر و کُشنده است.

تاردیگراد
تاردیگراد

 

معرفی تاردیگرادها

تاردیگرادها در نگاه اول ترسناک هستند. آن‌ها در چهره ی گوشتی خود، چین و چروک بسیار دارند و با آن پنجه‌های وحشی که به پنجه‌های خرس‌های عظیم الجثه شبیه است، به یکی از هیولاهای دکتر هو، همان هشت پای معروف شباهت دارند. دهان آنان نیز سلاحی عجیب با دندان هایی خنجر مانند که می توانند مانند نیزه شکار کنند.

سلاحی عجیب با دندان هایی خنجر مانند که می توانند مانند نیزه شکار کنند. این جانوران واقعا باستانی هستند. فسیل تاردیگرادها متعلق به دوره ی کامبرین (بیش از 500 میلیون سال پیش) است. در این دوره اولین حیوانات پیچیده در حال تکامل بودند.

آن‌ها قادرند ماه‌ها بدون آب زنده بمانند. در سال 1948، تینا فرانچسکی جانورشناس ایتالیایی ادعا کرد که تاردیگرادهایی که در خزه‌های خشک از نمونه های موزه پیدا شده‌اند و بیش از 120 سال عمر داشتند می توانند احیاء شوند. او پس از آب‌رسانی کافی به یک تاردیگراد مشاهده نمود که یکی از پاهای جلویی آن حرکت می‌کند. این یافته هرگز مجددا تکرار نشد، اما غیر ممکن نیز به نظر نمی رسد. در سال 1995، تاردیگرادهای خشک شده پس از هشت سال به زندگی بازگشتند.

 

ادامه مطلب : تاردیگراد قسمت دوم

همچنین شاید مطالب زیر مورد پسندتان باشد...

یک دیدگاه

افزودن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *